| تبليغات | X |
|
منوي اصلي
پری سا
من برای شما دوستان عزیز می باشد . و از نظرات شما برای قوت قلب و سرودن بهتر اشعار و ادبیات استفاده می کنم.از همه ی دوستان خوبم که مشوق من بودن تشکر می کنم.امیدوارم که از دل به قلم باز هم بنویسم paris_jenifer@yahoo.com ......................................................... دوستانی که می خوان با من تبادل لینک داشته باشن وبلاگ من رو با اسم (شعروادبیات پریس جنیفر لینک کنند.) حتما به من بگید تا من هم وبلاگ شما رو لینک کنم.
در روزگاران قدیم
موضوعات
دوست دوست داشتنی
سایتهای دوست داشتنی
كدهاي اضافه
طراح قالب
|
من از هوای دگرم
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم شهریور 1386ساعت 1:32 بعد از ظهر توسط پریسا (س:پ:م)پری مثل |  خواهم آمد + نوشته شده در شنبه بیست و چهارم شهریور 1386ساعت 8:53 بعد از ظهر توسط پریسا (س:پ:م)پری مثل |
از هیاهوی شب نمی ترسم...به دنبال ستاره ای تمام آسمان را تماشا می کنم. ای 
 چشمهایم پر از باران و دلم پاییز رنگارنگ...هوایم نفس می خواهد که تازه
+ نوشته شده در شنبه بیست و چهارم شهریور 1386ساعت 2:58 بعد از ظهر توسط پریسا (س:پ:م)پری مثل |
من از طلوع خورشید می آین از ستاره ی شب آسمانت از خواب گلهای لاله از آن جایی که زمستانش پر از سفید است من از سرزمین طلایی بر قلب تو قدم خواهم گذاشت دریا برایت خواهم آورد گلهای بی گلدان می آورم از سرزمینی هستم که شبهایش با یاد یک ماه روشن می شود و با مهتاب به پایان می رسد
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم شهریور 1386ساعت 5:19 بعد از ظهر توسط پریسا (س:پ:م)پری مثل |
ما در این عالم پر رنگ به هر رنگ شدیم شاد بودیم و به هر غم دردناک ترین غصه شدیم همچو خورشید در میان شب و ظلمت مردیم عشقمان رنگ دگر پیدا کرد قلبمان رنگ به رنگ صد رنگ ماند قرمز و مشکی و آبی تا افق محو شدیم چه خیالی در سر ما برجاست؟ چه نیازی در دل ما مانده ست؟ همه را رنگ و ریا با خود برد! قصه ی شادی ز هر غصه ی ما قصه ی خورشید میان ظلمت ما تا در آن دم که در پی صد رنگیم به آخر نرسد... ما در این عالم پر رنگ به هر رنگ شدیم جستجو کن چون که ما گنج شدیم
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم شهریور 1386ساعت 5:19 بعد از ظهر توسط پریسا (س:پ:م)پری مثل | بخند و خوشحال باش
اما وقتی می خندی به اطرافت نگاه کن
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم شهریور 1386ساعت 5:4 بعد از ظهر توسط پریسا (س:پ:م)پری مثل |
هیچکس عاشق عشق تو نشد هیچکس جز به من لایق عشق تو نشد این همه عشق فدای قدم پایت شد عاشقم عاشق تو گشتم و این راه نشد گم شدم در گلکده ی وجود ناز رخ تو هیچکس از وجودت تا خودم این چنین خار نشد ماه من مستم از گرمی داغ دست تو هیچکس در شب و چشمان من این ماه نشد یار من جز به تو هیچکس مرا یار نشد هیچکس یار نشد عاشق و دلدار نشد
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم شهریور 1386ساعت 5:3 بعد از ظهر توسط پریسا (س:پ:م)پری مثل |
امروز باران می بارید در هوایی که بوی نم می داد اشکهای خدا را دیدم در ترنم باران غرق شدم در دستان ما شاید قطره های باران می رقصیدند صدایی گفت:من تشنه ی بارانم که به اندوه تو می اندیشم از غم آسمان زمین می خندد و هیچکس نگاهم را زیر باران تر نمی بیند
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم شهریور 1386ساعت 5:3 بعد از ظهر توسط پریسا (س:پ:م)پری مثل |
چشمهایت را نبند فصل سرما دور است گر چه روزی آمد یلدای زمستان مهتاب یخ زده با من این احساس تو پروانه شود
رنگ پاییزی دل تو در دل تابستانم افسانه شود چشمهایت را نبند حرفهایت را بگو من همین جا هستم پیش ابر...از من نترس... در دلت می مانم این هوا باران است...
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم شهریور 1386ساعت 5:2 بعد از ظهر توسط پریسا (س:پ:م)پری مثل |
من آن بارانم که بهارانم می رقصم و می خوانم
من آن خورشیدم که تابستم میخندم و می سوزم
من آن برگم که پاییزم می میرم و می ریزم من آن کوهم که زمستانم می ترسم و می لرزم من آن بادم که با هر رعد زنم باران شوم رعنا من آن تک درختم که از آزادگی سروم من آن دشتم که با گلها شوم گلزار من آن گل سرخم که گلگونم من آن آسمانم آبی و پاکم من از هوای کویرم من آن ستاره ام که درخشانم من ان ماهم که مهتابم من آن عشقم که دیوانه که مجنونم من آن شعرم! من آن شعری که شاعرها مرا در وصف تو خواندند...
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم شهریور 1386ساعت 5:1 بعد از ظهر توسط پریسا (س:پ:م)پری مثل | در آسمان وقتی می نگرم در شب نگاهم را ستاره ای می دوزدد که تنها و تنها به من می نگرد ستاره از من دورتر است اما...می دانم که می تواند مرا با خود به آسمان ببرد و من از شب تاریک خوشحال خواهم گردید وقتی ستاره می گوید: تو هم ستاره ای باش برای دل من...
+ نوشته شده در سه شنبه بیستم شهریور 1386ساعت 1:13 بعد از ظهر توسط پریسا (س:پ:م)پری مثل |
کاش هرگز تو را نمی دیدم تا انقدر زندگی را دوست نداشته باشم... در تنهایی به تو فکر می کنم در تاریکی به چشمان روشن تو فکر می کنم در سرما به دست های گرم تو فکر می کنم... برای عوض کردن زندگی ام از تو الگو می گرفتم تو...مرا باور نداشتی و به صدای قلبم گوش ندادی دیگر...زندگی را برای تو دوست ندارم... تا برای زندگی دوست داشتنی به یک عشق دروغی فکر کنم...
+ نوشته شده در سه شنبه بیستم شهریور 1386ساعت 1:12 بعد از ظهر توسط پریسا (س:پ:م)پری مثل | شروعی تازه است ... آری...!تازه تر از شکوفه های بهاری... من بی پر پرواز را شروع کردم واز بلندی های پرتگاه هیچ هراسی ندارم...من در مه آلودترین شبها راه خودم را پیدا خواهم کرد. نمی ترسم از این که پایان به من نزدیک شود...چون شروع عشق در دل من ماندگار است و هیچ گاه کهنه نمی شود... حتی اگر پری برای پرواز نداشته باشم
+ نوشته شده در سه شنبه بیستم شهریور 1386ساعت 1:12 بعد از ظهر توسط پریسا (س:پ:م)پری مثل | غریبم اینجا... اینجا میان آدمها...بین زمین و آسمان آه ای رهگذر...تو هم بر خلوت خیال ما جای خود را خالی نمی بینی دلتنگم اینجا... اینجا میان آدمها...بین خودم تا آن ها ای فاصله... تو شرط انتظارم خواهی ماند تا کجا؟ تاریکم اینجا اینجا میان آدمها...بین این و آن آه ای خورشید...آرزوی مرا بیاد بیاور... می خواهم آشنا باشم در بین غریبهای رهگذر... می خواهم دلبسته باشم به انتظار برای رسیدن به فاصله ها... می خواهم آرزوهای تاریک را رنگی از نور بزنم... ولی افسوس...میان آدمها.... غریبم...دلتنگم و تاریکم...
+ نوشته شده در سه شنبه بیستم شهریور 1386ساعت 1:11 بعد از ظهر توسط پریسا (س:پ:م)پری مثل |
قطره از آسمون چکید بارون بارید بارون بارید وقتی که ابر برات بارید می خواست بشی تو گل سرخ یه گل بشی برای دشت یه روز گذشت دو روز گذشت بارون بارید خورشید تابید تا که نشی پر پر و زرد کاشکی نشی ای گل من خسته و دل بسته من اگه که تکه گاهی نیست می شم هوا می شم زمین ای گل من ای گل من بخند به حال زار من یه روز گذشت دو روز گذشت تا که مسافری رسید اون گل سرخ منو چید اون گل سرخ منو ... ای گل من ای گل من نرو تو از کنار من اگه بری من می میرم می میرم و قطره می شم بارون می شم ابر می شم هوا می شم زمین می شم می شم من اون یک گل زرد که نیستی در کنار من به جای تو کدوم گله که درد منو می دونه کی میدونه من چی شدم کدوم مسافر می رسه یه گل زرد و بچینه یه روز گذشت دو روز گذشت قطره از آسمون چکید بارون بارید بارون بارید بذر پاشید خورشید تابید منم شدم اون گل سرخ تا که مسافری رسید...
+ نوشته شده در سه شنبه بیستم شهریور 1386ساعت 11:42 قبل از ظهر توسط پریسا (س:پ:م)پری مثل | من رو از تو نمی گیرند تا وقتی که عشق بین ما هست تو رو از من نمی گیرند تا وقتی که با هم گام بر می داریم
+ نوشته شده در سه شنبه بیستم شهریور 1386ساعت 11:41 قبل از ظهر توسط پریسا (س:پ:م)پری مثل |
به یاد تو...برای تو...به عشق تو به شوق تو...برای هر نگاه تو دلم را زیر و رو کردم هوایت جستجو کردم ندیدم جز به عشق تو نمی دانم کجایی تو به هر جا می روی خوش باش به هر شب می رسی مه باش نخواندم جز به نام تو به دل گفتم کجایی تو خزان است این نفس...بی کار خراب است این هوا...بی یار دلم تنگ و صدای تو صدای دور...صدای اشکهای تو مرا هر بار می خواند همان رازی که می داند گل سرخ و دو دست تو دلم تنگ است برای تو
+ نوشته شده در سه شنبه بیستم شهریور 1386ساعت 11:41 قبل از ظهر توسط پریسا (س:پ:م)پری مثل |
اونی که می خواستم منو تنها گذاشت و رفت... اونی که می خواستم دلم و شکست وبه پای یک عشق جدید نشست و چشم روی آرزوم همیشه بست و پشت مه پنجر مون رها شد...اونی که می خواستم مثل اشک چکید و تو طول راه باز یه کسی رو دید و به آرزوش انگار دیگه رسید و به خاطر هیچی ازم جدا شد ...
اونی که می خواستم منو تنها گذاشت و رفت... اونی که می خواستم دل ازم برید و بین گلا یه گل تازه چید و به اونی که می خواست رسید و با غم و غصه منو آشنا کرد... اونی که می خواستم منو برد بهشت و اسم منو رو سردرش نوشت و بهونه کرد بازی سرنوشت و تو شهر رویاها منو رها کرد...
اونی که می خواستم منو برد از یاد و زد زیر عشقش که یادش نیاد و مثل همه آدما بی وفا شد... اونی که می خواستم... اونی که می خواستم... چرا تنهام گذاشت و رفت...؟
+ نوشته شده در سه شنبه بیستم شهریور 1386ساعت 11:40 قبل از ظهر توسط پریسا (س:پ:م)پری مثل |
مطالب پيشين
|
