برای تو

سلام یه خبر............................................... 

دوستای مهربونم

مادر جونم از سفر میاد

یکشنبه پیشمه

حالا که آپ شدم یه شعر هم مینویسم

 خواهم آمد

و تو می بینی

از راهی نه چندان دور

شاید از نزدیک ترین دریچه ای که به سوی قلب بزرگ تو باز شده

و تو احساس می کنی

تمام احساسم را قلمی می داند که در دست دارم

خواهم نوشت

 فقط برای تو...

و تو می شنوی

صدای نفس ها...

صدای بال های پروازم را...

و می سوزم

به یاد شمع هایی

 که در باد سرد و خاموشند.

خواهم آمد

و تو لبخند می زنی

به احساسم...

به چشمانم...

به پروازم...

به آن شمعی

که خاموش است.

این انتظارمون هم داره به پایان نزدیک میشه

من خیلی خوشحالم

از همتون ممنون که با من همدل بودید

گنج بی رنگ

ما در این عالم پر رنگ

به هر رنگ شدیم

شاد بودیم و به هر غم

دردناک ترین

غصه شدیم

همچو خورشید در میان

شب و ظلمت

مردیم

عشقمان رنگ دگر پیدا کرد

قلبمان رنگ به رنگ

صد رنگ ماند

قرمز و مشکی و آبی

تا افق محو شدیم

چه خیالی در سر ما برجاست؟

چه نیازی در دل ما مانده ست؟

همه را رنگ و ریا با خود برد!

قصه ی شادی ز هر غصه ی ما

قصه ی خورشید میان ظلمت ما

تا در آن دم

که در پی صد رنگیم

به آخر نرسد...

ما در این عالم پر رنگ

به هر رنگ شدیم

جستجو کن

چون که ما گنج شدیم

در وصف تو

من آن بارانم

که بهارانم

می رقصم و می خوانم

من آن خورشیدم

که تابستم

میخندم و می سوزم

من آن برگم

که پاییزم

می میرم و می ریزم

من آن کوهم

که زمستانم

می ترسم و می لرزم

من آن بادم

که با هر رعد

زنم باران شوم رعنا

من آن تک درختم

که از آزادگی سروم

من آن دشتم

که با گلها

شوم گلزار

من آن گل سرخم

که گلگونم

من آن آسمانم

آبی و پاکم

من از هوای کویرم

من آن ستاره ام

که درخشانم

من ان ماهم

که مهتابم

من آن عشقم

که دیوانه که مجنونم

من آن شعرم!

من آن شعری که شاعرها

مرا در وصف تو

خواندند...

دوستان عزیز و مهربان به وبلاگ من خوش آمدید

هر چه هستم

من

شاعرم

عاشقم

زندگی

را

دوست دارم

دوستان مهربان ممنون با نظرتون باعث بیشرفت من می شوید

این شعر رو دوست دارم و امروز به جز شعر خودم این مطلب رو هم اضافه کردم

(مدعی)

مرا عاشق مخوان عاشق نه این است

کدامین مرد عاشق اینچنین است

مرا وقتی توان شعر گویی است

سخن از عشق گفتن از چه رویی ست

کجا دلبستگان را هوشیاری ست

چو اشک از دیده شان پیوسته جاریست

اگر عاشق بدم اینجا نبودم

سر کوی تو منزل کرده بودم

اگر من عاشقم مجنون که بوده ست؟

ز عشق این مدعی شعری سروده ست

زمانی خویش را عاشق بخوانید

 که یکدم حال خود را هم ندانید

دوستان عزیز شعر بالا از سرده مهرداد نبوی است و من این شعر رو در وبلاگم نوشتم

غم

بعضی وقتا

 آدمها با خنده هاشون

گریه می کنن

کسی حتی حرف دلشون رو

 نمی تونه بشنوه

وقتی گریه تنها راه غمه

اونو برای خودشون قصه می کنن

وقتی قصه های غمشون

غصه بشه

کسی نیست جز خدا

که براش دردودل کنن

این هم یه شعر غمگین چون  یه دنیا دلم گرفته

شعر های این وبلاگ از سروده های خودمه و فقط واسه دلم شعر می نویسم 

به وبلاگ من خوش اومدی

گمگشته

چراغ ها خاموش است

و من تنهای بیدارم

چه تلخ...

که ساعتها هم دیر میگذرند

چه بیهوده...

وقتی در تاریکی ذهن مینویسم

رویای من بخواب

که در آغوشت احساس آرامش کنم

چه زیبا...

به خواب خواهم رفت

چه دور...

این راه دشواری که ناپیداست

به دنبال کفشهایت می گردم

تا..شاید

ردپاهایت را پیدا کنم...

تو از کجا آمده ای...؟

وبه کجا خواهی رفت...؟

در این شهر

آیینه ها من را از خود

زودتر می بینند

و خط عابران پیاده

از سپیدی محو میشود

راه خود را گم کردم

من گمگشته ای دارم...!

هیچ کس دستهایم را نمی گیرد

این جا شاعران را نمی شناسند

شعر هایم کوله بار سفرم بود

این جا حرف زدن ممنوع است

چگونه نامت را فریاد بزنم

برگرد...

اگر چه..تلخ...بیهوده..دور

برگرد که هنوز دلتنگ و بی تابم

نمیدانم بیدارم یا هنوز در خوابم...؟

هوای دل

در سکوتهایی که

معنای صدا را می دهند

دلم برایت تنگ می شود

و نگاهت را

 در هوای دلم

احساس می کنم

با این که

همیشه و تا ابد

درون قلبم جای داری

اما...اما...بازهم

در تنهایی هایم

وقتی به نبودنت

می اندیشم...

 تنها تر خواهم شد

دوستان مهربان تمام اشعار این وبلاگ از سرو ده های خودم هست 

 از نظرات شما ممنونم

س:پ:م ( پریس جنیفر)

از دوستان خوبم

خاطره

ابراهیم

منصور

نادر

نازنین و علی

محمد

و...تشکر می کنم

ممنون که با من هم دل و مهربان هستید

انتظار

 

بی تو تنهایی قرار از من ستاند....جان من را هر دمی بر لب رساند...بی تو هر روز از خزان پژمرده تر....بی تو از دیروز من درمانده تر

کاش نگاهت را

دیروز فراموش می کردم

تا امروز

برای فردایم

دل تنگ تو نمی شدم

اکنون بی حضور تو

امیدی به فردا نیست

مگر...!

انتظاری سخت...

 

کی از تو مهربونتره وقتی قلبا بی کسن با شوق حس عطر تو تازه میشن هر نفسم عشق منو پیدا بکن از نامه های گمشده شاید بفهمی این دلم از  خود چرا بیخود شده

 

دوستت دارم